Alicja Sandomierska

adwokat

Tematyką odpowiedzialności za błędy medyczne, w tym za zakażenia szpitalne, interesuję się od bardzo wielu lat. Obecnie prowadzę kancelarię adwokacką we Wrocławiu.
[Więcej >>>]

Skontaktuj się

Dokumentacja medyczna

Alicja Sandomierska08 marca 2018Komentarze (0)

Dokumentacja medycznaDokumentacja medyczna w procesach o błędy medyczne jest jednym z podstawowych dowodów. Zapisy w niej zawarte mogą mieć bowiem istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, pacjent ma prawo dostępu do dokumentacji medycznej dotyczącej jego stanu zdrowia oraz udzielonych mu świadczeń zdrowotnych. Podmiot zaś udzielający takich świadczeń jest obowiązany taką dokumentację prowadzić, przechowywać i udostępniać.

Kto może otrzymać dokumentację medyczną?

Dokumentacja medyczna jest udostępniana pacjentowi lub jego przedstawicielowi ustawowemu (np. rodzicowi niepełnoletniego dziecka), bądź osobie upoważnionej przez pacjenta. W sytuacji, gdy dojdzie do śmierci pacjenta, dokumentacja medyczna jest udostępniana osobie upoważnionej przez pacjenta za życia lub osobie, która w chwili zgonu pacjenta była jego przedstawicielem ustawowym.

Formy udostępniania dokumentacji medycznej

W jakiej formie możesz uzyskać dokumentację medyczną? Otóż zgodnie z obowiązującą ustawą, dokumentacja medyczna jest udostępniana:

  1. do wglądu, w tym także do baz danych w zakresie ochrony zdrowia, w miejscu udzielania świadczeń zdrowotnych, z wyłączeniem medycznych czynności ratunkowych, albo w siedzibie podmiotu udzielającego świadczeń zdrowotnych, z zapewnieniem pacjentowi lub innym uprawnionym organom lub podmiotom możliwości sporządzenia notatek lub zdjęć;
  2. przez sporządzenie jej wyciągu, odpisu, kopii lub wydruku;
  3. przez wydanie oryginału za potwierdzeniem odbioru i z zastrzeżeniem zwrotu po wykorzystaniu, na żądanie organów władzy publicznej albo sądów powszechnych, a także w przypadku gdy zwłoka w wydaniu dokumentacji mogłaby spowodować zagrożenie życia lub zdrowia pacjenta;
  4. za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej;
  5. na informatycznym nośniku danych.

Jeśli zaś chodzi o zdjęcia rentgenowskie wykonane na kliszy, przechowywane przez podmiot udzielający świadczeń zdrowotnych, są one udostępniane za potwierdzeniem odbioru i z zastrzeżeniem zwrotu po ich wykorzystaniu.

Dokumentacja medyczna prowadzona w postaci papierowej może być udostępniona przez sporządzenie kopii w formie odwzorowania cyfrowego (skanu) i przekazanie za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej lub na informatycznym nośniku danych, na żądanie pacjenta lub innych uprawnionych organów lub podmiotów, jeżeli przewiduje to regulamin organizacyjny podmiotu udzielającego świadczeń zdrowotnych.

Odpłatność dokumentacji medycznej.

Za udostępnienie dokumentacji medycznej przez sporządzenie jej wyciągu, odpisu, kopii lub wydruku, czy też na informatycznym nośniku danych  podmiot udzielający świadczeń zdrowotnych może pobierać opłatę. Opłaty, nie pobiera się w przypadku udostępniania dokumentacji medycznej w związku z postępowaniem przed wojewódzką komisją do spraw orzekania o zdarzeniach medycznych. Opłatę za udostępnienie dokumentacji medycznej ustala podmiot udzielający świadczeń zdrowotnych, przy czym nie może przekraczać ona wysokości określonej przepisami prawa.

Podmiot udzielający świadczeń zdrowotnych przechowuje dokumentację medyczną przez okres 20 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym dokonano ostatniego wpisu, z wyjątkiem:

  • dokumentacji medycznej w przypadku zgonu pacjenta na skutek uszkodzenia ciała lub zatrucia, która jest przechowywana przez okres 30 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpił zgon;
  • dokumentacji medycznej zawierającej dane niezbędne do monitorowania losów krwi i jej składników, która jest przechowywana przez okres 30 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym dokonano ostatniego wpisu;
  • zdjęć rentgenowskich przechowywanych poza dokumentacją medyczną pacjenta, które są przechowywane przez okres 10 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym wykonano zdjęcie;
  • skierowań na badania lub zleceń lekarza, które są przechowywane przez okres:
  • 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym udzielono świadczenia zdrowotnego będącego przedmiotem skierowania lub zlecenia lekarza,
  • 2 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym wystawiono skierowanie – w przypadku gdy świadczenie zdrowotne nie zostało udzielone z powodu niezgłoszenia się pacjenta w ustalonym terminie, chyba że pacjent odebrał skierowanie;
  • dokumentacji medycznej dotyczącej dzieci do ukończenia 2. roku życia, która jest przechowywana przez okres 22 lat.

Po upływie powyższych okresów podmiot udzielający świadczeń zdrowotnych niszczy dokumentację medyczną w sposób uniemożliwiający identyfikację pacjenta, którego dotyczyła. Dokumentacja medyczna przeznaczona do zniszczenia może być wydana pacjentowi, jego przedstawicielowi ustawowemu lub osobie upoważnionej przez pacjenta.

Dokumentacja medyczna, jak wspomniałam na wstępie, jest jednym z podstawowych dowodów w procesie. Pamiętać jednak należy, iż nie jest to jedyny dowód (a przynajmniej nie powinien być), który Sąd bierze pod uwagę wydając wyrok w sprawie. Nierzadko bowiem zdarzają się przypadki, kiedy dokumentacja medyczna prowadzona jest w sposób nierzetelny, czy nawet fałszowana. Dlatego ważne jest, aby poza nią przedstawić Sądowi także inne dowody, które potwierdzą zasadność dochodzonych roszczeń.

Jeżeli chcesz skorzystać z pomocy prawnej, zapraszam Cię do kontaktu:

tel.: +48 693 515 595e-mail: a.sandomierska@asandomierska.pl

Zakażenie w szpitalu każdorazowo niesie ze sobą pogorszenie stanu zdrowia, niejednokrotnie powodując  jego utratę. W przeważającej części przypadków, z którymi spotkałam się w trakcie procesów sądowych, zakażenie powodowało u poszkodowanych pacjentów znaczne cierpienia, dyskomfort w codziennym życiu, konieczność ponoszenia kosztów leczenia i opieki medycznej oraz rehabilitacji, czy też utratę korzyści majątkowych.

Podstawowym i często też najwyższym świadczeniem, jakie może uzyskać zakażony pacjent jest…

Zadośćuczynienie

Zadośćuczynienie stanowi rekompensatę za tzw. krzywdę niematerialną. Ma ono niejako załagodzić cierpienia i ból jakich doświadczyłeś na skutek tego, że zostałeś zakażony w szpitalu. Zadośćuczynienie jest świadczeniem, które ma zrekompensować Twoje cierpienia fizyczne, jak i niekorzystne następstwa w sferze psychiki.

Zadośćuczynienie ma pełnić funkcję kompensacyjną – jego wysokość choć uznaniowa, powinna uwzględniać wszystkie związane z doznanym zakażeniem cierpienia, tak aby zrekompensować wszelkie niedogodności jakie spotkały Cię w związku z przebytym zakażeniem i spowodowaną w jego wyniku koniecznością leczenia i utratą zdrowia, a także niedogodności związane z normalnym codziennym funkcjonowaniem i radością życia.

Kolejnym roszczeniem, którego może domagać się zakażony pacjent jest…

Odszkodowanie

W razie uszkodzenia ciała, czy wywołania rozstroju zdrowia, poszkodowany pacjent może domagać się naprawienia szkody. Powyższe obejmuje wszelkie wynikłe z tego powodu koszty. Pod pojęciem tych kosztów rozumieć należy m. in. koszty opieki lekarskiej, przeprowadzanych badań, zakupu lekarstw, opieki nad poszkodowanym, specjalnej diety, zakupu sprzętu medycznego, czy rehabilitacji.

Na żądanie poszkodowanego, podmiot zobowiązany do naprawienia szkody powinien także wyłożyć z góry sumę potrzebną na koszty leczenia.  Jeżeli poszkodowany stał się inwalidą, może domagać się sumy potrzebnej na pokrycie kosztów niezbędnych do przygotowania do wykonywania innego zawodu, w tym np. kosztów związanych z koniecznością nabycia nowych kwalifikacji, czy zakupu jakiegoś sprzętu niezbędnego do wykonywania nowego zawodu.

Szczególną formą naprawienia szkody powstałej u zakażanego pacjenta jest…

Renta

Z roszczeniem przyznania renty można wystąpić w ściśle określonych przypadkach. Renta przysługuje, gdy w wyniku zakażenia wystąpiła u pacjenta całkowita lub częściowa utrata zdolności do pracy zarobkowej albo zwiększeniu uległy jego potrzeby lub też zmniejszyły się widoki powodzenia na przyszłość. Renta z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy ma na celu wyrównanie różnicy pomiędzy dochodami, jakie mógłby uzyskać poszkodowany pacjent, gdyby nie doszło do zakażenia, a dochodami jakie faktycznie może uzyskiwać po zakażeniu go w podmiocie leczniczym.

Co istotne, w pewnych sytuacjach, nawet jeśli poszkodowany nie pracował w chwili zakażenia, możliwe będzie uzyskanie takiej renty. Z kolei renta z tytułu zwiększenia się potrzeb poszkodowanego ma na celu osiągnięcie takiego stanu rzeczy jaki istniałby gdyby nie doszło do zakażenia. Ma ona zatem niejako rekompensować dodatkowe koszty, które nie obciążały poszkodowanego przed zakażeniem, a które ponosi na skutek zakażenia. Do kosztów tych zaliczyć można np. koszty opieki lekarskiej, specjalnego odżywiania, zakupu leków, czy rehabilitacji.

Zapamiętaj:

Jeśli zdecydujesz się na dochodzenie swoich praw, pamiętaj że możesz, ale nie musisz domagać się wszystkich wskazanych powyżej roszczeń. Możliwe jest bowiem dochodzenie jedynie wybranego roszczenia np. zadośćuczynienia. Wówczas w przyszłości będziesz mógł wystąpić z kolejnym roszczeniem (np. o odszkodowanie). Pamiętaj tylko o obowiązujących terminach przedawnienia. Ich niedochowanie spowoduje, że narazisz się na podniesienie przez szpital tzw. zarzutu przedawnienia w procesie i w konsekwencji oddalenie powództwa przez sąd.

*****

Poczytaj też o: Zakażenie szpitalne – kiedy występuje.

Jeżeli chcesz skorzystać z pomocy prawnej, zapraszam Cię do kontaktu:

tel.: +48 693 515 595e-mail: a.sandomierska@asandomierska.pl

Zakażenie szpitalne – kiedy występuje?

Alicja Sandomierska19 stycznia 2018Komentarze (0)

zakażenie w szpitaluJak wiesz nie każde zakażenie organizmu można uznać za zakażenie szpitalne. Co więc możemy rozumieć pod pojęciem zakażenia szpitalnego? Prawną definicję tego pojęcia znajdziemy w art. 2 pkt 33 ustawy o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń
i chorób zakaźnych u ludzi.

Z ww. przepisu wynika, że zakażenie szpitalne to takie zakażenie, które wystąpiło w związku z udzielaniem świadczeń zdrowotnych, w przypadku gdy choroba:

  1. nie pozostawała w momencie udzielania świadczeń zdrowotnych
    w okresie wylęgania albo
  2.  wystąpiła po udzieleniu świadczeń zdrowotnych, w okresie nie dłuższym niż najdłuższy okres jej wylęgania.

Zwróć uwagę, że ustawodawca definiując pojęcie zakażenia szpitalnego posłużył się bardzo nieprecyzyjnym zwrotem, a mianowicie „w związku z udzielaniem świadczeń zdrowotnych”, w żaden sposób świadczeń tych nie konkretyzując. Co więcej kolejne przepisy definiujące pojęcie świadczeń zdrowotnych (ustawa o działalności leczniczej) wskazują jedynie, że są to działania służące zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu lub poprawie zdrowia oraz inne działania medyczne wynikające z procesu leczenia lub przepisów odrębnych regulujących zasady ich wykonywania. Jakkolwiek pojęcie to niekiedy nastręcza trudności interpretacyjnych, nie budzi żadnych wątpliwości, że celem takich świadczeń jest służenie zdrowiu pacjenta, nigdy zaś jego pogorszenie.

Każdy z nas trafiając do szpitala, czy też innego rodzaju placówki medycznej może ulec zakażeniu. Procedury mające na celu zapobieganie zakażeniom pozostawiają niestety wciąż wiele do życzenia, a w podmiotach leczniczych wciąż dochodzi do licznych zakażeń pacjentów. Niestety zakażenia takie niosą bardzo poważne konsekwencje dla zdrowia pacjentów. Niejednokrotnie bowiem na skutek zakażenia szpitalnego, zakażony pacjent wymaga długotrwałego leczenia. Zakażenia powodują cierpienie u pacjentów, a co gorsza bardzo często prowadzą do wyniszczenia ich organizmu. Niejednokrotnie pacjent, w przypadku takiego zakażenia, po opuszczeniu placówki medycznej znajduje się w o wiele gorszym stanie zdrowia, niż wówczas gdy trafił na leczenie.

Jeśli zostałeś zakażony w szpitalu, pamiętaj że przysługują Ci określone roszczenia względem placówki medycznej, w szczególności: zadośćuczynienie, odszkodowanie i renta. Możesz także domagać się ustalenia odpowiedzialności szpitala w przyszłości za skutki takiego zakażenia. Świadczenie te mają na celu zrekompensowanie doznanych przez Ciebie krzywd niematerialnych, ale także materialnych jak np. zwrot kosztów leczenia.

Jeżeli chcesz skorzystać z pomocy prawnej, zapraszam Cię do kontaktu:

tel.: +48 693 515 595e-mail: a.sandomierska@asandomierska.pl